Πολύ ανιαρή αν δεν ήταν ανίερη η ζωή,ναι το παραδέχομαι. Εσείς δεν το παραδέχεσθαι γιατί ξεχνάτε ,μερικές μόνο στιγμές το παρά δέχεσθαι και μετά ξανα μανά ταλαιπωρία και σκληράδα.
Τα λόγια τα γυρω-γύρω, τα μεσοβέζικα όπως τα λένε, δεν φτιάχτηκαν για να κοροϊδέψουν ούτε να εξαπατήσουν. Φτιάχτηκαν για να μην χαλάνε τις καρδιές και να δίνουν χώρο στο "ίσως" και στο "δε παει στο διαλο..."
_._/:\_._
Να κουράζεστε, κάνει καλό.
Επίσης να μην ξεχνάτε να κουράζεστε και για τους άλλους κάνει περίσσοτερο καλό.
Να ακούτε, κάνει καλό.
Επίσης να μην ακούτε ότι σας κάνει μοναχά καλό και να πετάτε τα υπόλοιπα, αυτό καλύτερο.
Να αγαπάτε κάνει καλό.
Επίσης να αγαπάτε χωρίς ανταπόδοση, αυτό θα ήταν ιδανικό.
Ξανά επίσης, να αγαπάτε όταν οι συνθήκες είναι εναντίον σας, αυτό θα ταν ουτοπικό...
και τόσο μα τόσο... όμορφο.
_._/:\_._
Τόσα πολλά θέλω να πω
Μα ειναι υγρά που εξατμίζονται και λόγω της παγωμένης ατμόσφαιρας γίνονται χαλάζι και πέφτουν με ορμή να τσαλακωσουν τις λαμαρίνες σας. Όμορφα μουντά συνθηκολογημενα μου βότσαλακια. Γλυκοαπαίσια πως σας γλύφει το κύμα κι ακανόνιστα σας σμιλευει μέχρι να σας πιάσει ένα χέρι να κάνετε για μια σας φορά,αν ειστε τυχερα, ίσαμε 20 ψαράκια στην επιφάνεια της θάλασσας.
_._/:\_._
Εγκλωβισμένα φορτία σίγουρα υπάρχουν μα ολα αυτά τα χρόνια που περνάνε τι όμορφα που ειναι! Εντάξει το παραδέχομαι μου λείπει η φαντασία μου, αλλά κάπου εκεί κοντα, ενα τοίχο διαφορά που λένε και με την πλάτη στον τοίχο καθισμένος νομίζω πως ακούω την αναπνοή της...
Μπορεί και κάποιες φορές να βάζει την παλάμη της κολλητά στον τοίχο, να όπως κάνω και γω αυτήν την στιγμή νιώθοντας τον σφυγμό της μέσα απο τον κρύο τοίχο.
Πηχτα και γρήγορα να τα λέμε μην μας ξεφυγουν.
_._/:\_._
Σεζονιλικια, ρεζιλίκια δουλειές. Ετσι ειναι, εκεί που φουντώνεις και ρωμαλευεις και την ξαναμαθαινεις και σε μαθαίνει η δουλειά, εκεί την αφήνεις και την ξεχνάς πάλι. Τι νόημα εχει και πως να τακιαμιασεις το πράμα; το γ φαγώθηκε για κάποιο λόγο που μου ειναι άγνωστος και αυτο το νοητικό σαρδάμ μου τρώει την ζωη και τα πνευμόνια μου.
Η Αφροδίτη στον ζυγό ειναι μια παρατήρηση του ταιριαστού, αυτού που δεν υπάρχει και κατασκευαζει οπτικές οφθαλμαπατες για να δικαιολόγησει ενα συναίσθημα.
Κούραση, ειναι κι αυτή μια αίσθηση και όταν την μοιράζεσαι γίνεται συναίσθηση.
Με κουράζουν οι άνθρωποι πιά τόσο πολύ.
Κουβέντες κάθε μέρα χωρις λόγο και τα βλέμματα κρατούν τόσο λιγο
Χάνομαι κι εγω στων λέξεων τα μισά
Και οι δύο μας παίζουμε σπασμένο τηλέφωνο
Τι είχαμε, τι χάσαμε και σιγά τον απολογισμό
Αφού στο λογαριασμό όλοι χαμένοι βγαίνουμε
Δεν βοηθάει και ο καιρός
Να μου βρείτε έναν ψυχολόγο σκύλων γιατί ο Μαυρούδης περνάει κατάθλιψη
Όλο τα σύννεφα κοιτάζει και κλαίει
Μαλλον το στομάχι του θα φταίει.
_._/:\_._
_._/:\_._
Σαν ένα βάζο μέλι
έτσι είναι οι σκέψεις μου αυτά τα φεγγάρια
είτε κουμαρόμελο είτε του πεύκου το ίδιο μου κάνει
ένα κουταλάκι μοίρασμα όλοι
ένα να στάζω στους αέριδες στις βροχές και στα κρύα
να μαλακώσουν
ένα γι αυτούς που χάνονται
να τους τραβήξει το άρωμα πίσω
ακόμα ένα να φουσκώσουν τα μάγουλα
να κοκκινήσουν
α ναι, να με συγχωρείται
το μισό το βάζο το χω τάξει
σε κάτι μπόμπιρες και κάτι ξωτικά
σε εσάς δεν θα λείψει είναι περίσσεια τα κιλά
το περίσσεμα;
εκεί στον πάτο
εκεί που αλλάζει το χρώμα
που σκουραίνει
που ζουριάζει
κι ότι πέφτει από την γλύκα της επιφάνειας
που κερώνει και περιμένει
ε, αυτό
...ένα δάχτυλο σκούπα, τιμής ένεκεν για την αγάπη
fair trade
_._/:\_._
