Σε μισώ!

Σε μισώ.
Σε μισώ και σε σκέφτομαι.
Σε σκέφτομαι και σε χρειάζομαι.
Μέχρι εκεί
και ξανά μέχρι εδώ..
Σε μισώ από τα βάθη των μπερδεμένων μου γραμμών,από τα βάθη της στέπας, ως το τελείωμα της γης, εκεί που χύνεται ο κόσμος.

Σε μισώ και περνώ δίπλα σου και είναι δύσκολο γιατί δεν είμαι εκεί.Δεν είμαι εκεί, δεν είμαι μέσα σου.Στα χέρια σου,στην οσμή σου, στα πάντα σου...

Σε μισώ...γιατί δεν με περιφρονείς.Γιατί, δεν με πληγώνεις...Και όλες οι πληγές μου δεν έχουν το αλάτι σου.Της θάλασσας σου, απλωμένης στα μαλλιά σου.
Σε μισώ τόσο πολύ. Που έμαθα να αγαπώ το ξημέρωμα και την πρώτη ανάσα μου την πρωινή,γιατί η ώρα περνά και θα μου την πάρεις κι αυτήν.
Σε μισώ... γιατί δεν ξέρω πως να αντιδράσω. Γιατί όλες οι σκέψεις μου είναι δικές σου και σε κουράζουν...σε κάνουν να πλήττεις.
Σε μισώ, είναι βράδυ πια... και πάλι δεν σε είδα.

Σε μισώ σου λέω!Και πότε θα σε δω; Πότε θα με πάρει ο ανεμός σου να με πετάξει ψηλά στον τοίχο σου; Αυτόν τον υπέροχο, δεμένο στο σμαράγδι, τοίχο σου.
Και πότε θα με κάψουν τα μάτια σου;Να μην αφήσουν ίχνος μου..θρύψαλα μόνο στην σκιά σου.Αυτήν την σκιά σου που απλώνει νύχτα γλυκιά στον κόσμο.
Αφόρητα σε μισώ και πότε θα γραφτεί κάτι να αξίζει; Να το απλώσω, χρώμα μελί, της δύσης πέπλο και χαλί στα πόδια σου;
Ποτέ..σε μισώ..ποτέ!
...........
Μα ποτέ δεν σε μισώ!Ένα παιχνίδι μόνο είναι αυτή η λέξη.
Μόνο σε σκέφτομαι και σε χρειάζομαι-να ζώ, κάτω απ' τον ίδιο ουρανό, κάτω απ΄τα ίδια τα κοινά, τα σκόρπια, τα θολά, τα σύννεφα σου.




Πειράματα.Παιχνίδια με τις λέξεις. Καθημερινότητες...Tin.